Schandpaalwebsites geen oplossing tegen pedoseksuelenMensen plegen vaak misdaden die te erg zijn om er zelfs maar over na te denken. Daders moeten dan ook streng worden aangepakt. Schandpaalsites als stopkindersex.com, dutchpredators.org en shocklogs zijn echter niet de oplossing. Er is veel kans dat ze uitlopen op geweld tegen onschuldigen.
Twee weken geleden beheerste de site kindersex.com kortstondig het publieke debat. Diverse media spraken van het publiceren van de foto’s en privégegevens van pedoseksuelen. Het idee is dat iedereen in Nederland het recht heeft te weten of er een kinderlokker in de buurt woont. Op deze manier zouden pedofielen het wel uit hun hoofd laten gekke dingen te doen. Dat de makers van de site beweren dat zij slechts doorlinken naar een Amerikaanse website, doet feitelijk niet ter zake. Deze manier van naming and shaming is niet de goede oplossing. Hetzelfde geldt voor vergelijkbare sites als dutchpredators.org, Zij bieden lijsten met naam en toenaam van pedoseksuelen aan. Shocklogs als GeenStijl.nl, VKMag.com en Retecool.com zien er geen been in om privégegevens van kruimeldieven, overlastveroorzakers en sociale schlemielen online te gooien.
Tweede kans
Over veroordeelde zwaardere criminelen – pedoseksuelen, moordenaars, verkrachters, enzovoorts - kan je op twee manieren denken. Of je denkt dat zware criminelen ongeneeslijk ziek zijn. Ze dienen dan voor de rest van hun leven opgesloten te blijven. Of je huldigt het idee dat iedereen, ook pedoseksuelen en moordenaars, een tweede kans verdienen als zij hun schuld aan de maatschappij betaald hebben door hun gevangenisstaf uit te zitten. In onze maatschappij hebben we gekozen voor het tweede. Als je naam op een site als stopkindersex.com staat, kun je die tweede kans in de praktijk wel vergeten. Je komt immers nooit meer van je stigma af.
‘Wie bewaakt de bewakers?’
Het tweede argument tegen dit soort schandpaalsites is de aloude vraag ‘wie bewaakt de bewakers?’ Stel dat iemand onterecht op zo’n site staat vermeld, hoe kom hij er dan weer vanaf? Als je bij een overheidsdienst verkeerd in een dossier staat, zijn er talloze door de wet geregelde procedures om dit recht te zetten. Een beroep bij de rechter staat dan ook nog open. Een vergelijkbaar controlerend mechanisme ontbreekt bij burgerinitiatieven als stopkindersex.com. Eigenaren zullen minder snel geneigd zijn hun data aan te passen. Een gang naar de Nederlandse rechter slaagt niet als de site in het buitenland gehost wordt. Dat geldt helemaal als de site in een land is gehost waar de rechtsgang niet goed geregeld is. Hoe bewijs je je onschuld?
Zelfs als het je lukt om van een schandpaalsite af te komen dan heeft het internet een mammoetgeheugen. Via allerlei technische manieren blijven je oude gegevens online terugvindbaar. Tot zeer lange tijd in de toekomst wordt jouw naam, terecht of onterecht, aan je eigen verleden gekoppeld.
Woud van lijsten
Een volgend probleem van sites als dutchpredators.org is de vraag wie bepaald welke lijsten er worden bijgehouden, en door wie dit gebeurt. Krijgen we dadelijk ook te maken met lijsten van (potentiële en veroordeelde) moordenaars, fraudeurs of dieven? Ook voor die sites gelden de argumenten die ik eerder noemde. Er dreigt een woud van zeer compromitterende lijsten te ontstaan. Iedereen kan er zo maar op worden geplaatst, zonder dat de consument weet wat de betrouwbaarheid van die lijsten is, noch hoe je van zo’n site af moet komen.
Geweld
Het laatste argument is in de media wel vaker genoemd. Schandpaalsites stellen dat ze niet willen oproepen tot geweld. Maar dat werkt natuurlijk niet zo. Deze websites lokken spelen op gevoelens van onrust in, met mogelijke uitloop tot volksgerichten of zelfs lynchpartijen zoals we die uit de Middeleeuwen kennen. In Europa hebben we het geweldmonopolie bij de politie neergelegd, en ik denk dat we dat vooral zo moeten houden.
Drs. Frank G. Bosman is theoloog en verbonden aan de Faculteit Katholieke Theologie van de Universiteit van Tilburg. Lees zijn eigen weblog op www.goedgezelschap.eu.
|
